Categorie

Bewust opvoeden

Help, wat voel ik?

By Bewust opvoeden, Boosheid, Emoties herkennen, Energieke kind, Gevoelens, Kind, Opgroeien, Ouderschap

Herken je het als ouder, je kind kan opeens omslaan in de emoties.
Waar er net nog niets aan de hand leek, slaat de stemming om en lijkt er een bom gebarsten te zijn.
Tranen, frustratie, schreeuwen.
Voor elk kind kan dit er anders uitzien.

“Het is niet eerlijk!”
En dan hoor je jouw kind benoemen: ‘je bent echt heel erg stom!” of ‘Nee, nee, nee. Het is niet eerlijk!”
Van binnen borrelt de emotie. De lava is misschien uit de vulkaan gespoten maar de reden van de boosheid is nog niet aangekaart. Dat hoeft ook niet.

Als ouder willen we graag ons kind uitleggen wat er gebeurde, waarom dit zo verliep of welk gedrag gewenst was. Echter, bedenk eens zelf: waar heb je zelf de meeste behoefte aan wanneer je boos bent? Is dat een verklaring en uitleg over dat wat gebeurde? Is het misschien een knuffel, genegenheid?

De 4 basisemoties
Een kind kun je leren om emoties te herkennen.
De boosheid is een van de 4 basisemoties die er zijn.
Naast boosheid hoort ook verdriet, angst en blijdschap hierbij.
Onder deze basisemoties liggen zeer veel andere emoties verborgen waarvan jouw kind gedurende ervaring ook gaat leren. Want wat is vertrouwen, erkenning, eenzaamheid of kalmte?

Wanneer je als ouder de emoties wat je ziet en ervaart bij jouw kind terugkoppelt aan je kind, worden er woorden gegeven aan dat wat gevoeld wordt.
Zo sta jij als ouder aan de basis van de emotionele ontwikkeling van jouw kind. Jouw kind spiegelt jou, leert van jou, handelt zoals jij. Hoe mooi is het als jij als ouder daarin op praktische wijze aan kan bijdragen.

Hoe help jij jouw kind?
Een eerste stap is het benoemen van de emotie bij je kind.
In het geval van de driftbui mag je jouw kind, naast het bieden van de genegenheid vertellen dat je ziet dat je kindje boos is. Alleen deze woorden zijn al genoeg. Jouw kind zal voelen dat die emotie er mag zijn. Dat het oké is om boos te mogen zijn. Belangrijker, je kind voelt zich gezien. Met alle emoties die het soms in zich heeft.

Jij benoemt de emotie, jouw kind reageert
Als een gesprek mogelijk is, kun je op suggestieve wijze je kind helpen de emotie te plaatsen. Zo leer je een emotie te benoemen. Want was jij als ouder echt stom of wilde je graag je zin en kreeg je die niet? Door je kind te helpen in woorden te vangen wat er mogelijk speelde, kom je achter zoveel meer lagen van emoties.

Eerst aan de hand meegenomen om later steeds meer zelf emoties te kunnen benoemen.
De ontwikkeling en groei van jouw kind, dat blijft wonderlijk!

Liefs,
Myrthe

Ik voel de pijn, het verdriet, van dat wat je niet altijd aan de oppervlakte ziet.

By basisbehoefte, Bewust opvoeden, Energieke kind, Gevoelens, Kindercoach, Meisjescoach, Opgroeien, Positieve mindset, Verbinding

De dagen lijken zich te vullen met ogenschijnlijke aanpassingen van het ‘nieuwe normaal.’
De nieuwe realiteit die steeds verandert.
Dit vraagt flexibiliteit, op zoveel verschillende manieren. Van ons allemaal.
Alleen juist die flexibiliteit is minder. Steeds minder.
De rek is er uit.

De regels raken onze kinderen op een diep niveau
Als leeuwen en leeuwinnen waken we over onze kinderen.
Onze kinderen die ons voorbeeld zijn als het gaat om flexibiliteit. Maar als het hen nu ook aantast bij het weer naar school mogen, dan is de maat vol.
De voorwaarden en regels raken onze kinderen. Op een diep niveau.
Het verdriet moet eruit. Bij ons allemaal. Opgekropt verdriet van een ingeperkte vrijheid, van verlangens die on-hold staan of niet meer zijn.
Verdriet van jezelf verliezen. Waar ligt jouw grens?

Een basisbehoefte is ‘erbij mogen horen’
Onze kinderen.
Basisbehoeften voor hen zijn rust, regelmaat en ‘erbij mogen horen’.
Kijk eens diep in jouw hart, is de behoefte ‘erbij mogen horen’ een verlangen voor ons allemaal?
Geaccepteerd worden ongeacht wie je bent. Mogen staan voor wat je wenst.
Je wordt gezien. Je wordt gehoord.
Onze kinderen groeien in deze nieuwe realiteit op in angst.
Met afstand.
En met ziekte.
Ik maak me zorgen.

Erbij horen.
Ook als je een snotneus hebt?
“Ik ga echt veel beter opletten want anders moet de hele klas in quarantaine.” Kinderen worden verantwoordelijk gesteld voor de gezondheid van de klas, voor de dierbaren om ons heen.
De klas binnenlopen en de handen desinfecteren lijkt normaal te zijn geworden.
Een kind complimenteren dat hij het zo goed weet dat je ‘moet’ hoesten in de elleboog.
Wat gebeurt er met een kind waarvan ouders niet willen dat het getest wordt?
Je hoort er niet meer bij.

Delen en verbinden is nu zo belangrijk!
Wat doen we met onze kinderen?
Wat geven we hen mee?
Mijn lijf voelt NEE. Het is genoeg. Voor onze kinderen.
Voor de toekomst. In verbondenheid met elkaar.
Delen en verbinden is nu zo belangrijk.
Niet meer wegcijferen voor de nieuwe normaal. Niet meer aanpassen aan dat wat over jouw grens gaat. Voor een gezonde ontwikkeling mogen we onze kinderen de basisbehoefte geven die we onszelf allemaal wensen.
Je wordt gezien. Jouw unieke zelf, jouw talenten, jouw eigenheid. Je wordt gezien.

Ik ben er voor je!