Categorie

Kind

school-verlangen-liefsteling-kindercoaching

Schools verlangen

By Kind

Wat we onze kinderen niet leren op school maar essentiële lessen zijn.

Persoonlijke ontwikkeling, je ontkomt er heden ten dage niet meer aan. Of je nu zelf een mooie route naar meer zelfbewustzijn aan het lopen bent of je hoort het in je omgeving. Je kunt er niet meer omheen. We groeien.
Als mens, als samenleving.
Langzaam maar zeker verschuift de essentie van zijn, van werken, van leven naar een meer persoonlijk bewuste invalshoek.
En bij de lessen die je leert gedurende deze ontwikkelingsreis hoor ik het zo vaak om me heen.

‘ Waarom leer ik dit nu pas? Waarom zijn vakken als ‘persoonlijke patronen’, ‘balans en herstel’ en ‘leren voelen’ geen vakken die ik op school al heb geleerd?

Ik vraag mij dat ook af.
In deze maatschappij die gehaast leeft, waar er elke dag een plan is voor elk gezinslid, waar we zoveel moeten en vliegen door de dag…
Is het niet het meest waardevol als we dit patroon kunnen doorbreken. Is het niet voor ons dan toch allerminst voor onze kinderen.
Onze kinderen staan in hun kinderjaren nog zo open voor alle emotionele levenslessen. Wat zou het fijn zijn als we die openheid blijven stimuleren. Nadenken over wat hen blij maakt. Stilstaan bij hun gevoel. De kwaliteiten van jezelf kunnen zien. Jezelf waarderen. Kinderen tot 8 jaar zijn nog zo ontvankelijk voor alle gedragspatronen die ze aangeleerd krijgen. Er speelt nog geen afhankelijk naar de wereld om hen heen.

Laat de kinderen in creativiteit en bewegen blijven aandenken, dat stimuleert het leren en voelen.
Wat wens ik dat onze kinderen niet vliegen maar dat zij mogen fladderen!
Stilstaan, vertragen, voelen en zichzelf kunnen en durven zijn.
Een droom, een verlangen.
En met dit verlangen draag ik mijn steentje bij.
Voor mij, voor mijn zoon, voor zijn leeftijdsgenootjes.
Voor ons allemaal.

Liefs,

Myrthe

Jouw mini maatschappij

By Kind
Jouw minimaatschappij onder de loep

Het feestje van je kind geeft je zoveel inzichten.

Hierbij een eerlijke inkijk in een feestje en de mogelijk vergeten voordelen van een feestje dat je thuis mag vieren met jouw kindje en klasgenootjes.

Je bent jarig, 4 jaar oud en je eerste stappen op het schoolplein op weg naar de juf van groep 1 waar jij vandaag start, worden gezet.
Je rent, je verwondert, je bent gespannen, verlegen, enthousiast, verdrietig of alles misschien wel tegelijk.
Vanaf nu stap jij in een mini maatschappij waar ik als mama geen weet van heb.

Ik kan enkel gissen naar hoe jij in de kring zult zitten, of je driftig meedoet in de les of wegdroomt in de klas. Ik hoor na school wat namen van kindjes voorbij komen waarvan ik nog geen weet heb.
En vaak: vaak kan er helemaal niet antwoord gegeven worden op vragen van school. Heb je vandaag heel hard ergens om moeten lachen? Moest er iemand een windje laten? Hebben jullie liedjes gezongen?
Ik word maar weinig wijs van wat jij beleeft op school.

Loslaten.
Jij ontwikkelt, leeft, ervaart en ontdekt op een plek die ik niet meer zo samen met je kan beleven. Je komt thuis met verhalen die je alleen op school hebt kunnen horen.
Over dat je een wens mag doen nu je tussen twee meisjes in hebt gezeten.
Of die keer dat je thuis uitvoerig het ‘iene-miete-mutte-versje’ bent gaan uitvoeren bij het kiezen van een snoepje.
Je kunt me tegenwoordig alles wijsmaken over dino’s en de bijbehorende namen. Ik leer van jou.
Totdat…..
We jouw feestje mogen vieren.

Wat een genot om alle uitgenodigde klasgenootjes thuis om elkaar heen te zien rennen, samen te spelen. En om jou hier tussen te zien bewegen. Hoe je interactie is met de een, en hoe jij je door een ander jongetje flink laat opjutten. Door dit tafereel van een afstandje te aanschouwen, kan ik karakters plaatsen bij de kinderen. Verhalen en verbanden ga ik leggen tussen de kinderen.
Wat voor gesprekken jullie jongens onderling hebben.
Hoe er gespeeld wordt.
En voor het eerst is daar die glimp van wie jij bent in de klas.
Ik ontdek, beleef en geniet net zo hard mee. Jij van alle aandacht, belangstelling en de spelletjes die jullie met elkaar spelen. Ik geniet van het zien hoe jij beweegt tussen hen in, wie jij bent op school.

Wat is het toch heerlijk om jouw kinderfeestje thuis te vieren. Om weer even met je samen te spelen en mij te laten ontdekken hoe jouw wereld er op school uitziet. Jij en jouw klasgenootjes!
Laat je nog maar vaak een verjaardagsfeestje mogen vieren.
Ik kan niet wachten!

Dus, mocht je twijfelen over de locatie van het feest…Ik hoop hierbij je het duwtje in de rug te hebben gegeven  dat feestjes thuis, in het buurthuis of gymzaal echt mogelijk zijn. Het geeft je unieke inkijkjes in de mini maatschappij van je kind!

Liefs,
Myrthe

meisje-meisje-blog-kindercoaching-meidencoach

Meisje, meisje, meisje…

By Kind

Meisje, meisje, meisje. Wat had ik graag gewild dat ik vroeger kon voelen wat ik zelf graag wilde. En dan ook nog de durf om voor mijn eigen wens of verlangen op te komen, ook al was dat anders dan dat de meiden om me heen deden. In plaats daarvan gedroeg ik zij zoals ik dacht dat wenselijk was. Om leuk gevonden te worden, om erbij te horen. Wat had ik mijn onzekerheid graag willen ombuigen tot vertrouwen. Grenzen aangeven, vertrouwen in mijn eigen kunnen, mijn kwaliteiten ontdekken en daarvoor uit durven komen.

De meiden van nu, vanaf een jaar of 8-10 jaar, komen nu al in deze fase. Meidenvenijn, groepsdruk, erbij willen horen, heftige emoties en verdriet, pesten en onzekerheid zijn thema’s die rond het 9e levensjaar een grote rol gaan spelen.

Waar de wereld eerst vooral om het kind draait, gaan deze tieners de afhankelijk naar de wereld buiten hen ontdekken. Met al deze gevoelens en onzekerheden.

Soms wordt door ouders gezegd dat het lijkt alsof hun kind al in de puberteit verzeild is geraakt. Dit is niet het geval. Het is deze transitie naar de nieuwe werkelijkheid die maakt dat je kind zich anders voelt of gedraagt.

Voor deze meiden wil ik zo graag opkomen. Omdat ik weet dat er niets mooiers is dan jezelf durven zijn. Te weten wie je bent, wat jouw kwaliteiten zijn. Dat je durft te stralen. Jij bent je eigen Liefsteling.

In een kleine groep bied ik voor deze dames workshops aan.

Eerlijkheid en groei gaan hand in hand in groepsverband. In deze veilige setting gaan we onder genot van een knutsel, een spel of andere werkvorm onszelf ontdekken. Wat zijn onze kwaliteiten, hoe kom ik voor mezelf op, hoe ga je om met groepsdruk, hoe krijg ik vertrouwen in mijzelf.

 Liefs,
Myrthe

Het energieke kind

By Kind

Klimmen in de bomen, een verzameling moois van de straat in je zakken, springen in een net te diepe regenplas en oneindig veel fantasiekunstwerken bouwen op het strand.

De kinderen om me heen hebben me altijd verbaasd over het eigen spel, de eigen voorkeuren, de kwaliteiten en soms ook de hoeveelheid energie die per kind zo anders is.

Met de jarenlange ervaring bij kinderen met veel energie, vaker jongens dan meisje, ben ik me gaan interesseren in deze verschillen tussen jongen en meisje. Je hoort het om je heen, moeders zeggen het dat hun zoon zo anders is dan hun dochter. De energieke jongen is speels, actief, enthousiast, snel, competitief, leergierig, ongeduldig, impulsief, enthousiast. Maar ook de pittige meisjes kunnen omschreven worden met bovenstaande karaktereigenschappen.

Beide kinderen, jongens en meisjes, mogen de begeleiding krijgen om hun eigenheid te behouden binnen het wenselijke verlangen van gezin of school.

Als kers op de taart mag ik deze ervaring nog meer verfijnen bij mijn eigen energieke, avontuurlijke, levendige, intense Liefsteling. Hij en zoveel meer kinderen spiegelen me in hun gedrag, zijn emoties en de patronen de onderliggende wens of behoefte. Een behoefte van hen of bijvoorbeeld een verlangen in mijzelf.

Om deze jongens en meiden te laten zijn wie ze zijn, zichzelf ontdekken met hun kwaliteiten organiseer ik voor hen workshops.

In groepsverband ontdekken, beleven, samen werken, oplossingen bedenken en plezier hebben. Met onderliggend sociaal-emotionele levenslessen om bij stil te staan.

Liefs,
Myrthe

Bekijk workshops

Vier het falen

By Kind, Ouderschap

Daar staan we dan. Nog na snikkend van de frustraties die thuis hoog op liepen. Waarom kan ik je zo moeilijk bereiken? Waarom is jouw gedrag zo bepalend en moet het op die ene manier en anders niet. Het levert frustratie op, omdat ik niet altijd wens te buigen naar jouw verlangen. Choose your battles, het  is hier de orde van de dag.

Tranen bij jou, tranen bij mij.
Wie had gezegd dat opgroeien een grote ontdekkingstocht is met pieken en dalen geef ik geen ongelijk.

De situatie van vanochtend, een doordeweekse schooldag. 

Ik vind dat ik faal. Ik voel me schuldig. Toch weet ik mezelf niet te kleineren of tekort te doen. Ik laat die belemmerende overtuiging opborrelen en overwaaien.  Dit is geen moment van falen. Ik leer.
Ik leer. Elke dag. 

Vier het falen!

Ik mag in de spiegel kijken: waarom heb ik gereageerd zoals ik deed? 
Het falen wil ons een boodschap brengen.  Hoe ben ik opgestaan, was ik toen al geprikkeld?  Was het een voorval van waarde waarbij ik echt voet bij stuk wilde houden? Was het deze frustratie waard? Wat kan ik een volgende keer anders doen? Of heb IK iets nodig waardoor ik zo geprikkeld werd?

FALEN. Het klinkt zo hard. Ik leer.

Ik weet van mijzelf dat ik het goed doe op de manier zoals ik doe. Hoe ik handel, hoe ik er voor mijn zoon ben of probeer te zijn. Ik doe het goed genoeg.
Want weet lieve ouder, de opvoeding is nooit perfect!
Niet zoals we dit van te voren hadden bedacht. Niet omdat er altijd onverhoopt dingen op ons pad komen die weerslag op ons hebben en daarbij logischerwijs ook op het opgroeien en de interactie met onze kinderen. Dat is leven!

Want weet lieve ouders, de opvoeding is nooit perfect! 

Het is niet zoals we dit van te voren hadden bedacht, omdat er altijd onverhoopt dingen op ons pad komen die weerslag op ons hebben. En daarmee logischerwijs ook op het opgroeien van onze kinderen. En  op onze interactie met onze kinderen.

Liefdevol opgroeien

Liefdevol opgroeien is een pad dat niet te vergelijken is met een geasfalteerde snelweg. Soms loop het pad dood, soms is het een smal wandelpad vol pieken en dalen. Maar keer op keer kun je vooruit kijken naar dat wat nog komen gaat. Neem de lessen die je geleerd hebt mee in je rugzak die ouderschap heet. Wees niet te streng voor jezelf! Je doet wat jij in je mars hebt of wat je op dat moment kan.

Je doet het goed! Echte verhalen, kwetsbaarheid en openheid is wat opgroeien realistisch maakt! Liefs, Myrthe